Tuesday, May 8, 2007

လြမ္းေနရဆဲပါ..........


ကြ်န္မ လူမွန္းသိတတ္ကာစ အရြယ္ကေန အရင္းနွီးဆံုးမွတ္မိေနတာက အဖြား(အေမ ရဲ႕အေမ) ပါ။....... အဖြားက မိုးကုတ္ဇာတိ ရွမ္းနဲ႕တရုတ္(ကြမ္းတုံ) ကျပားပါ ။ .......ဗမာစကားကိုလည္း ေတာ္ေတာ္ ေရလည္ ္ပါတယ္။ ....... မြတ္ေနတယ္လို႕ေတာင္ေျပာလို႕ရတယ္။... အဖြားယူတဲ႕ ေယာက်ာ္း(ကြ်န္မ အဖိုး)က ေဂၚရခါး စစ္စစ္ႀကီး ..... အဖြား ကသူ႕မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ေတြ႕ရင္ ရွမ္းစကားဘဲေျပာပါတယ္။.....အဖိုးရဲ႕ အမ်ဳိးေတြ ြလာရင္ ္လည္း ေဂၚရခါးလိုလဲရျပန္ေရာ။.... ကြ်န္မ ငယ္ငယ္တုန္းကဆိုရင္ .....အဲလို စကားေတြ အမ်ားႀကီး ေျပာခ်င္ တယ ္ဆိုျပီး .......တဂ်ၤီဂ်ီလုပ္ဘူးတယ္ ။သမီးက်ေတာ႕ မေျပာတတ္ဘူးဆိုျပီး စိတ္လည္း ေကာက္ဘူး တယ္။. .... ျပီးေတာ႕ ကြ်န္မရဲ႕ အိပ္ရာ၀င္ပံုျပင္ေတြကလည္း အဖြားေႀကာင္႕ အခန္းဆက္နဲ႕ကို စိတ္၀င္စား ဖို႕ ေကာင္းခဲ႕တာ။ .......တကယ္ေတာ႕ပုံျပင္ေတြ မဟုတ္ဘူး။ .. ဒုတိယကမၻာစစ္တုန္းႀကီးတုန္းက အဖြားတုိ႕ ႀကဳံခဲ႔ ဆုံခဲ႕တာေတြကို ထပ္တယ္မရွိေအာင္ ရုိးတယ္မရွိေအာင္ ပုံျပင္လိုေျပာျပခဲ႕တာေလ။.........ကြ်န္မ ကလည္း ငယ္ငယ္ကတည္းက ပုံျပင္အဖတ္မ်ားခဲ႔ေတာ႕ အဖြားကို မွာထားတာတစ္ခုရွိတယ္ ။....... ကေလး အေတြး နဲ႔ပါ ။ .... တကယ္လို႕ အဖြားေသသြားျပီးရင္ နတ္သမီး လုပ္ျပီးသမီးဆီလာရမယ္ေနာ္လို႕ ခဏခဏ မွာတတ္တယ္ ။ေမ႔မွာစိိုးလို႕ဆိုျပီးေလ။.... ကြ်န္မ ၃ တန္းနွစ္မွာ အဖြားက ကြ်န္မကို ခြဲသြားပါတယ္။ အခုဆိုရင္ ေမလ ၄ ရက္ေန႕ က အဖြားခြဲသြားခဲ႕တာ ၁၅ နွစ္ျပည္႕ခဲ႔ပါျပီ။ ကြ်န္မ ရဲ႕ ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀မွာ အဖြားက အေကာင္းဆံုး အခ်ိန္နဲ႔ ျပီးျပည္႕စုံတဲ႕ ေမတၱာကိုေပးခဲ႕ပါတယ္။ အဖြားအေႀကာင္းေျပာရရင္ မကုန္္ေတာ႕ ပါဘူး။ .... တခါတေလ ကြ်န္မ စိတ္ဓါတ္ေတြ က်ျပီး ၀မ္းနဲေနရတဲ႕ အခ်ိန္ေတြမွာလည္း ကြ်န္မရဲ႕ ထက္ၿမတ္တဲ႔ အဖြားသာရွိရင္ ဆိုျပီး သတိ အရမ္း ရတတ္ပါတယ္ ။ ...... ဆုံေတြခ်ိန္က နည္းခဲ႕ေပမယ္႕ တုိေတာင္းခဲ႕ေပမဲ႔ .... အခုခ်ိန္ထိတိုင္လည္း........ လြမ္းေနရဆဲပါ။.....

No comments:

<$BlogPageTitle$> <$BlogMetaData$>